Κάλεσμα της ΟΓΕ για την εργατική Πρωτομαγιά 2017

Εργαζόμενες, μισθωτές και αυτοαπασχολούμενες της πόλης και της υπαίθρου, άνεργες, φοιτήτριες και σπουδάστριες, νέες μητέρες, συνταξιούχοι, μετανάστριες και πρόσφυγες, η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ) σας καλεί να δώσουμε όλες το αγωνιστικό μας «παρών» στην απεργία της Πρωτομαγιάς.
Η ΟΓΕ, οι Σύλλογοι και οι Ομάδες της θα συμμετέχουν στις συγκεντρώσεις που οργανώνει το ΠΑΜΕ σ’ όλη την Ελλάδα. και καλούν τις γυναίκες να πάρουν μαζικά μέρος σ’ αυτές.

Τα συλλαλητήρια της Πρωτομαγιάς με τη μαζικότητά τους
να σπάσουν τη μοιρολατρία και την απογοήτευση
Η φετινή Πρωτομαγιά να μας βρει όλες στο δρόμο του αγώνα

Να μη συμβιβαστούμε με τους πετσοκομμένους μισθούς και τις συντάξεις, με τα προγράμματα που ανακυκλώνουν την ανεργία μας, με τη μερική απασχόληση που σημαίνει μισό μισθό και μισή ζωή, με τη δουλειά χωρίς δικαιώματα.
Δε δεχόμαστε η μητρότητα να θεωρείται κόστος για το κράτος και την εργοδοσία και να ρίχνουν αποκλειστικά στις πλάτες μας την ευθύνη των παιδιών, των ηλικιωμένων, των ΑμΕΑ. Δε δεχόμαστε οι ανάγκες οι δικές μας και των παιδιών μας να γίνονται ακριβοπληρωμένο εμπόρευμα που φουσκώνει τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.
Αυτές είναι οι απαιτήσεις των βιομηχάνων, των τραπεζιτών, των εφοπλιστών, των μεγαλεμπόρων που υπηρετούν κυβέρνηση, ΕΕ και ΔΝΤ, όλα τα αστικά κόμματα. Για τα δικά τους τα συμφέροντα κάνουν «διαπραγματεύσεις». Θέλουν την οικονομική ανάκαμψη που σημαίνει ανάκαμψη της κερδοφορίας τους σε βάρος της ζωής των εργαζομένων.
Γιατί όμως σήμερα με τέτοια πρόοδο της επιστήμης και της τεχνολογίας οι όροι ζωής και εργασίας να χειροτερεύουν αντί να βελτιώνονται; Γιατί όλη η κοινωνική ζωή, η εργασία, η παιδεία, η υγεία, η πρόνοια οργανώνονται με κριτήριο την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων.

Δεν μας αρκεί απλά η επιβίωση. Θέλουμε τη ζωή που μας αξίζει

131 χρόνια μετά τιμάμε την εργατική Πρωτομαγιά οργανώνοντας την πάλη μας για να διεκδικήσουμε μια δημιουργική ζωή με δικαιώματα στην εργασία και στη μητρότητα

Την ώρα που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ κόβει μισθούς και συντάξεις και φορτώνει στις πλάτες μας νέους δυσβάσταχτους φόρους, θυσιάζοντας κάθε δικαίωμά μας στο βωμό της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας των επιχειρηματικών ομίλων δεν διστάζει να διαθέτει πολλά δις ευρώ για πολεμικούς εξοπλισμούς δίνοντας στην Ελλάδα την πρωτιά ανάμεσα στις ΝΑΤΟϊκές χώρες της Ευρώπης! Ολοένα και πιο βαθιά μπλέκει τη χώρα στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Επεκτείνει για 5 χρόνια την παραμονή των αμερικάνικων βάσεων στη Σούδα, εγκαθιδρύει το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, με πρόσχημα τις προσφυγικές ροές. Δίνει γη και ύδωρ στους φονιάδες των λαών παίζοντας στο παιχνίδι της μοιρασιάς για λογαριασμό των ελληνικών μονοπωλιακών ομίλων.
Η σπίθα που ανάβει τη φωτιά του πολέμου είναι ο ανταγωνισμός ανάμεσα στους επιχειρηματικούς ομίλους, η δίψα τους για περισσότερα κέρδη .
Αγωνιζόμαστε ενάντια στις αιτίες που γεννούν τον πόλεμο και την προσφυγιά.
Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους χιλιάδες ξεριζωμένους, θύματα του ιμπεριαλιστικού πολέμου.
Απαιτούμε:
o Καμιά συμμετοχή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ
o Έξω το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο
o Αποδέσμευση της χώρας μας από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ

Γυναίκα βγες μπροστά στον αγώνα για μια ζωή χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση, πολέμους και προσφυγιά!

ΟΛΕΣ στη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ τη Δευτέρα 1η Μάη στις 10.00 στο Σύνταγμα
Προσυγκέντρωση της ΟΓΕ στις 9.30 στο Ταχυδρομείο του Συντάγματος

20.4.2017
ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ

Καλόν Απρίλη να έχουμε

Κική Δημουλά: «Οι λυπημένες φράσεις»

«…Να είχαμε μιαν άνοιξη./ Μη γελάς.
Με πράγματα που δεν υπάρχουν μη γελάς.
Ας λένε τα πουλιά και οι μυρωδιές στα πλάγια
πως είναι Απρίλης.
Το λένε τα πουλιά κι οι έρωτες των άλλων.
Εμένα μ’ εξαπατούν οι θεοί/ κάθε που αλλάζει ο καιρός
κάθε που δεν αλλάζει./ Μη γελάς.
Έαρ δε γίνεται/ με ρίμες/ ήλιοι- Απρίλιοι
ήλιοι- Απρίλιοι,/ ομοικατάληκτες στιγμές,
χρόνος χρωμάτων,/ στρέμματα φωτός,
χαμομηλιών ανυπομονησία να μυρίσω…
Αχ, οι λυπημένες φράσεις, οι λυπημένες λέξεις
στους δρόμους τους εμπορικούς
τις Κυριακές τις ανοιξιάτικες».

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΟΓΕ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ

Η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας ( ΟΓΕ) εκφράζει τη συμπαράστασή της στις εργαζόμενες-ους στην καθαριότητα των δημοσίων σχολείων και τους καλούμε να πάρουν μαζικά μέρος στην απεργία στις 31 Μάρτη 2017 και στη συγκέντρωση στην Ομόνοια, στις 10.30 π.μ . Καλεί τις γυναίκες των λαϊκών οικογενειών να βρεθούμε στο πλευρό τους και να στηρίξουμε το δίκαιο αγώνα τους.
Οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα των Δημοσίων σχολείων, συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν την εκμετάλλευση και την κοροϊδία, παραμένουν εδώ και μια δεκαετία σε καθεστώς μόνιμης ομηρίας, εκβιασμών, ψεύτικών υποσχέσεων. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, συνεχίζει ότι δημιούργησαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις, διαιωνίζει το αίσχος των συμβάσεων ανάθεσης έργου και αποκαλει τις καθαρίστριες εργολάβους. Παράλληλα, η απλήρωτη εργασία έχει γίνει μόνιμο καθεστώς, αφού οι εργαζόμενοι στον κλάδο πληρώνονται τρεις φορές το χρόνο. Η ανανέωση των συμβάσεων βρίσκεται κάθε Σεπτέμβρη στον «αέρα» και μόνο οι αγωνιστικές κινητοποιήσεις πιέζουν τις κυβερνήσεις ώστε στο παρά ένα, να τις παρατείνουν.
Η πλειοψηφία της διοίκησης της ΟΙΥΕ (ΣΥΡΙΖΑ/ΛΑΕ – ΠΑΣΟΚ) μόνο στα λόγια διεκδικεί τη μονιμοποίηση όλων των καθαριστριών χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Στην πράξη υπονομεύουν τους αγώνες των εργαζομένων. Για αυτό και ζητάει από την κυβέρνηση να συγκροτήσει «ομάδα εργασίας» που θα συζητά τους όρους και τις προϋποθέσεις παζαρεύοντας την εργασία των καθαριστριών.
Κυβέρνηση και εργοδοτικός συνδικαλισμός εμπαίζουν τις εργαζόμενες και τους εργαζόμενους πουλώντας τους φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να τις οδηγήσουν στο συμβιβασμό. Τους υποδεικνύουν το δρόμο των δικαστηρίων για να τις σύρουν σε δικαστικές διαμάχες, Οι νόμοι τους είναι κομμένοι και ραμμένοι στα μέτρα της κυβέρνησης και των επιχειρηματικών ομίλων. Οι νόμοι τους όπως οι συμβάσεις που βάζουν τις καθαρίστριες να υπογράψουν δεν τους επιτρέπουν ούτε να αρρωστήσουν, ούτε να γεννήσουν. Η μητρότητα αποτελεί κόστος για την κυβέρνηση και την εργοδοσία και είναι ατομική μας υπόθεση, όπως και η ευθύνη των παιδιών, των ηλικιωμένων, των ΑμΕΑ και το νοικοκυριό.
Η εμπειρία που απόκτησαν όλα αυτά τα χρόνια μέσα από τις επιτροπές αγώνα πρέπει να αξιοποιηθεί, χρειάζεται η οργάνωση και η συμμετοχή των καθαριστριών στους αγώνες και τα σωματεία, διεκδικώντας έρχονται αποτελέσματα. Ο αγώνας των εργαζόμενων στην καθαριότητα αφορά όλους μας, γονείς, μαθητές, εκπαιδευτικούς. Να δυναμώσει η οργάνωση της πάλης μέσα στους χώρους δουλειάς για να κατακτήσουμε τις σύγχρονες ανάγκες μας. Δε παζαρεύουμε την υγεία των παιδιών μας!
Στηρίζουμε τα δίκαια αιτήματα των εργαζομένων στην καθαριότητα των σχολείων που παλεύουν για :
• Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις, χωρίς κριτήρια αιθουσών, με πλήρη και σταθερή εργασία και πλήρη μισθολογικά και ασφαλιστικά δικαιώματα.
• Άμεση πληρωμή των δεδουλευμένων.
• Κατάργηση της μερικής απασχόλησης και της κάθε είδους ευέλικτης εργασίας.
• Κανένας μεγαλοεργολάβος καθαρισμού ή συνεργείο μέσα στα σχολεία και σε κάθε δημόσιο κτίριο (νοσοκομεία, πανεπιστήμια).
• Επαναφορά των Βαρέων Ανθυγιεινών ενσήμων για όλους τους εργαζόμενους στον κλάδο.

Το Γραφείο Τύπου της ΟΓΕ
28.3.2017

25η Μαρτίου 1821

Επέτειος της Επανάστασης του 1821. Η ημερομηνία αυτή καθιερώθηκε αργότερα και δεν ανταποκρίνεται στην ιστορική πραγματικότητα ως ημερομηνία έναρξης της Επανάστασης, αφού ο μεν Α. Υψηλάντης (αρχηγός της Φιλικής Εταιρίας) κήρυξε Επανάσταση στη Μολδοβλαχία από τις 22 Φεβρουαρίου, στη δε Πελοπόννησο ο Φιλικός Π. Καρατζάς ύψωσε τη σημαία της Επανάστασης στην Πάτρα στις 21 Μαρτίου (ακολούθησε η Καλαμάτα στις 22/3, κ.α.).
Αλλά και ως γεγονός αυτό καθαυτό (κήρυξη της Επανάστασης στην Αγία Λαύρα και η «ευλογία» των επαναστατών από τον Παλαιών Πατρών Γερμανό), δεν αποτελεί παρά μύθο, αφού ο ίδιος ο Παλαιών Πατρών Γερμανός βρισκόταν την περίοδο εκείνη στην Πάτρα μαζί με άλλους προκρίτους με σκοπό την καθιέρωση της εξουσίας τους σε βάρος των Φιλικών, που είχαν ξεκινήσει και είχαν τεθεί επικεφαλής της ένοπλης εξέγερσης στην πόλη. Η 25η Μαρτίου καθιερώθηκε ως επέτειος της Επανάστασης το 1838 επί βασιλείας του Όθωνα.
Η Επανάσταση του 1821 ήταν μια επανάσταση εθνικοαπελευθερωτική στη μορφή (αφού πραγματοποιήθηκε σε συνθήκες οθωμανικής κατάκτησης) και αστικοδημοκρατική στο περιεχόμενο (αφού βασική κινητήρια δύναμη σε αυτή ήταν η ελληνόφωνη αστική τάξη). Έκτοτε, το κοινωνικό της περιεχόμενο εκτοπίστηκε από την κρατούσα ιστοριογραφία, για να κυριαρχήσουν το θρησκευτικό και μια «υπερταξική» έννοια του εθνικού ως αποκλειστικά κίνητρα της Επανάστασης(902.gr)

Eκδήλωση της ΟΓΕ για την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

H Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας σας καλεί στην μεγάλη πολιτική-πολιτιστική εκδήλωση προς τιμή της 8ης Μάρτη, στον κινηματογράφο STUDIO (Πλατεία Αμερικής) σήμερα Τετάρτη και ώρα 6:30μ.μ.

Θα προβληθεί η ταινία «Δύο μέρες και μία νύχτα» των Ζαν-Πιέρ και Λύκ Νταρντέν.

Σας περιμένουμε όλες

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ της ΟΓΕ για την 8η Μάρτη Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

Με αφορμή την επέτειο της 8ης Μάρτη, της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας, η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ) στέλνει θερμό αγωνιστικό χαιρετισμό στις μισθωτές και τις αυταπασχολούμενες εργαζόμενες, στις γυναίκες της υπαίθρου, στις συνταξιούχους, στις μετανάστριες και τις πρόσφυγες, ιδιαίτερα στις φοιτήτριες- σπουδάστριες, στις νέες μητέρες. Τις καλούμε να ενώσουμε τις φωνές μας στο δρόμο της αγωνιστικής διεκδίκησης.

 8 Μάρτη 1857, οι ράφτρες κι οι υφάντρες της Ν. Υόρκης βγαίνουν στους δρόμους διεκδικώντας μείωση του εργάσιμου χρόνου, ίση αμοιβή με τους άντρες συναδέλφους τους και ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς. Σήκωσαν το ανάστημά τους απέναντι στην εργοδοσία και το κράτος της.
 8 Μάρτη 2017, εμείς, οι γυναίκες του καθημερινού μόχθου, χρειάζεται να συνεχίσουμε το δρόμο της αγωνιστικής διεκδίκησης για τις σύγχρονες ανάγκες μας. βιώνουμε έναν εργασιακό μεσαίωνα, ζούμε το ανελέητο χτύπημα των δικαιωμάτων μας στην εργασία και τη μητρότητα, την εκμηδένιση του ελεύθερου χρόνου μας.

Σήμερα η πρόοδος της επιστήμης και της τεχνολογίας μπορεί να εξασφαλίσει μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλες μας, με μισθό που θα καλύπτει τις ανάγκες μας, με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα και λιγότερες ώρες εργασίας.
Αυτή η πρόοδος δίνει τη δυνατότητα να αξιοποιούμε δημιουργικά τον ελεύθερο χρόνο σε δραστηριότητες με βάση τα ενδιαφέροντά μας, για αναψυχή και προγράμματα κοινωνικού τουρισμού, αλλά και για να συμμετέχουμε στην κοινωνική δράση, που αποτελεί στοιχείο για την ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητάς μας.
Αυτή η πρόοδος μπορεί να ικανοποιήσει τις δικές μας ιδιαίτερες βιολογικές ανάγκες με γενικευμένα μέτρα κοινωνικής προστασίας της μητρότητας, αλλά και τις ανάγκες της οικογένειας μας με τη δημιουργία και λειτουργία δημόσιων και δωρεάν υπηρεσιών Υγείας, Πρόνοιας, Παιδείας.
Όμως τι μπαίνει εμπόδιο σε όλα αυτά;
 Η πολιτική της ΕΕ και των κυβερνήσεων, που χτίζει τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων στα ερείπια των δικών μας δικαιωμάτων. Η κυβέρνηση ετοιμάζεται να φορτώσει στην πλάτη του λαού και νέα μέτρα, κάνοντας νόμο κάθε απαίτηση των βιομηχάνων, των εφοπλιστών, των τραπεζιτών και των μεγαλεμπόρων.

Να μην υποταχθούμε στη βαρβαρότητα της εκμετάλλευσης και καταπίεσης.
Το αγωνιστικό μήνυμα της 8ης Μάρτη δείχνει το μόνο ελπιδοφόρο δρόμο για μας και τις οικογένειές μας.
Εξαρτάται από τη δική μας θέληση και δράση, τη συμμετοχή μας στο ριζοσπαστικό γυναικείο κίνημα, τα εργατικά σωματεία, τις ενώσεις αυταπασχολουμένων, τους αγροτικούς και φοιτητικούς συλλόγους να βαδίσουμε αγωνιστικά στις «λεωφόρους του μέλλοντος». Ένα μέλλον που θα είμαστε απαλλαγμένες από το άγχος και την ανασφάλεια της ανεργίας, της μετανάστευσης στο εξωτερικό, από μια ζωή- λάστιχο, χωρίς πολέμους, προσφυγιά.
Ενώνουμε τις φωνές μας με τις γυναίκες- θύματα των ιμπεριαλιστικών πολέμων και επεμβάσεων, που θυσιάζονται στο βωμό του κέρδους των επιχειρηματικών ομίλων. Δείχνουμε την αλληλεγγύης μας στους πρόσφυγες που έχουν εγκλωβιστεί στη χώρα μας και παλεύουμε κατά της εμπλοκής, συμμετοχής της χώρας μας στο ΝΑΤΟ και στους σχεδιασμούς του, για να φύγει το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο. Παλεύουμε ενάντια στο σύστημα που γεννά τον πόλεμο, την προσφυγιά.
8η Μάρτη: Σύμβολο αγώνα. Θα μας οδηγεί και τούτο τον αιώνα…
Παλεύουμε μαζί για δημιουργική ζωή με δικαιώματα στην εργασία και στη μητρότητα.

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ
8 ΜΑΡΤΗ 2017

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ

Η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ), με τους Συλλόγους και τις Ομάδες της, ενώνει τη φωνή της με τους μικρομεσαίους αγρότες και καλεί τις γυναίκες των λαϊκών οικογενειών να συμμετέχουν μαζικά στο πανελλαδικό συλλαλητήριο στις 14 Φλεβάρη στις 13.30μμ στην Πλατεία Βάθη, ανταποκρινόμενες στο κάλεσμα της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής των Μπλόκων.
Η ΟΓΕ θα βρεθεί στο πλάι τους δηλώνοντας όχι μόνο την συμπαράσταση και την αλληλεγγύη της στο δίκαιο αγώνα των βιοπαλαιστών αγροτών και αγροτισσών, αλλά και την ανάγκη της κοινής μας δράσης ενάντια στους εκμεταλλευτές του μόχθου μας.
Όλες στο αγροτικό συλλαλητήριο στις 14 Φλεβάρη
στις 1.30 μ.μ. στην Πλατεία Βάθης.

Αθήνα, 9/2/2017
Το Γραφείο Τύπου
Της ΟΓΕ

Aside

Χθές, Κυριακή 5 Φεβρουαρίου, η ΟΓΕ πήγε στο μπλόκο της Νίκαιας για να δηλώσει την συμπαράστασή της στους αγωνιζόμενους αγρότες. Εκεί συναντήθηκαν και με τα μέλη της από τους τοπικούς Συλλόγους Γυναικών, που μας περίμεναν με υψωμένες τις σημαίες της ΟΓΕ. Στη συνέχεια ο εκπρόσωπος των αγροτών καλωσόρισε την αντιπροσωπεία μας και ανέλυσε την κατάσταση που βιώνουν οι μικροί και μεσαίοι αγρότες, τα ψέματα με τα οποία το υπουργείο προσπαθεί να διαμορφώσει κλίμα αντίδρασης και στον κόσμο γενικά αλλά και ανάμεσα στους ίδιους τους αγρότες και τέλος το ποιά είναι τα αιτήματά τους. Η αντιπρόεδρος της ΟΓΕ Μαιρήνη Στεφανίδη στη συνέχεια εξέφρασε την αλληλεγγύη του γυναικείου ριζοσπαστικού κινήματος που έτσι κι αλλοιώς περιλαμβάνει στους κόλπους του και αγρότισσες γυναίκες. Τόνισε πως ΕΕ και κυβερνήσεις θέλουν να ξεκληρίσουν τους μικρομεσαίους αγρότες σε όφελος των μεγαλοαγροτών. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη γυναίκα αγρότισσα και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει: το γεγονός ότι είναι ανασφάλιστη, ότι η σύνταξη γίνεται για αυτήν άπιαστο όνειρο, ότι αναγκάζεται να ζει και να μεγαλώνει τα παιδιά της χωρίς παιδικούς σταθμούς και σχολεία, με ανεπαρκείς δημόσιες υποδομές και υπηρεσίες υγείας.
Κάλεσε αυτές τις γυναίκες να κλείσουν τα αυτιά τους στις ψεύτικες υποσχέσεις της κυβέρνησης, πως με το κλείσιμο της αξιολόγησης θα δουν άσπρη μέρα, να οργανωθούν στους συλλόγους και τις Ομάδες της ΟΓΕ, στους αγροτικούς συλλόγους. «Μαζί μπορούμε να στήσουμε ισχυρό μπλόκο στην αντιλαϊκή πολιτική και να διεκδικήσουμε τις σύγχρονες ανάγκες μας», υπογράμμισε μεταξύ άλλων. Στη συνέχεια, λάβαμε μέρος στον αποκλεισμό των Τεμπών και η αποχώρησή μας έγινε με συνθήματα όπως: «εργατιά-αγροτιά , μια φωνή και μια γροθίά» και «αγρότισσα γυναίκα η ΟΓΕ σε καλεί, σου κήρυξαν τον πόλεμο, πολέμα τους κι εσύ».20170205_091520

20170205_121657

20170205_130301

20170205_130325mploka-nikaia-temph-6

Η ΟΓΕ στους αγρότες

Ημέρα μνήμης για τα θύματα του ναζισμού

Λάγκερ
Στο Ravensbrück με ξυρισμένο κεφάλι έφταναν οι Εβραίες, οι Πολωνές κλπ και όχι οι Άριες, πχ οι Γερμανίδες, οι Αυστριακές, οι Νορβηγές. Αναμφίβολα το ξύρισμα του κεφαλιού στόχευε στον εξευτελισμό. Το όνομα της κρατούμενης αντικαθιστούσε ένα τατουάζ στο χέρι με έναν αριθμό. Ο αριθμός ήταν το όνομά της. Πέρα από την εκμηδένιση, οι Ναζί αξιοποίησαν και οικονομικά όλη αυτή τη διαδικασία. Χρησιμοποίησαν το μαλλί σαν πρώτη ύλη – «στις 6 Φεβρουαρίου του 1943, ο Himmler πληροφορείται ότι το Υπουργείο Οικονομίας παρέλαβε τρεις χιλιάδες κιλά ανθρώπινο μαλλί από το Άουσβιτς και το Μάϊντανεκ». Αντίστοιχα, βέβαια το τατουάζ με τον αριθμό στην αρχή γινόταν μόνο για τις Εβραίες, μετά για όλες τις γυναίκες. Οι μόνες που εξαιρούνταν ήταν οι Γερμανίδες, αρκεί να μην ήταν Γερμανοεβραίες.
Ιδιαίτερα άτυχες ήταν αυτές οι οποίες θα έπρεπε να γεννήσουν μέσα στα στρατόπεδα. Στην περίπτωση του γυναικείου στρατοπέδου του Άουσβιτς, μια παράγκα όλη κι όλη ήταν αυτή όπου ξεγεννούσαν τα παιδιά. Από μαρτυρία της πρώην Πολωνής κρατουμένης Στανισλάβα Λεσίνκα γνωρίζουμε ότι «Μέσα στην παράγκα δεξιά και αριστερά υψώνονταν τετραώροφα σανιδένια κρεβάτια κι εκεί, πάνω σε βρόμικες κουρελούδες με λεκέδες από ξερά αίματα και περιττώματα, ξάπλωναν από 2-3 γυναίκες στο καθένα… Στη μέση, στο διάδρομο ήταν χτισμένο ένα τραπέζι-σόμπα που άναβε απ’ τις δύο άκρες. Εκεί ξεγεννούσαν τις γυναίκες… Άλλη θέρμανση δεν είχε η παράγκα, η παγωνιά τρυπούσε τα κόκαλα, απ’ το ταβάνι κρέμονταν σταλακτίτες. […] Ως το Μάη του 1943 όλα τα βρέφη που γεννιόντουσαν στο στρατόπεδο τα σκότωναν με τον πιο φριχτό τρόπο. Τα έπνιγαν στο βαρέλι με τις ακαθαρσίες, στη λεγόμενη βούτα. Την εξόντωσή τους την είχε αναλάβει η Κλάρα, μια Γερμανίδα, πρώην νοσοκόμα, που είχε καταδικαστεί για παιδοκτονία… Ακούγαμε τις μπουρμπουλήθρες την ώρα που έπνιγε τα βρέφη. Την άλλη μέρα η δυστυχισμένη μάνα έβλεπε το κορμάκι του παιδιού της έξω από την παράγκα, καταφαγωμένο από τα ποντίκια»[2]. Η μητρότητα τιμωρούταν, λοιπόν, με αποτρόπαιο τρόπο.
Το ίδιο ισχύει και για τα πειράματα στείρωσης των γυναικών. […] Δεν μπορώ να σκεφτώ κάποια χειρότερη μορφή βιασμού του γυναικείου σώματος. Οι περισσότερες Εβραίες που υπέστησαν τα πειράματα πέθαναν και το ποσοστό θνησιμότητας των γυναικών ήταν μεγαλύτερο από εκείνο των αντρών. Η διωκτική φαντασία, σε συνδυασμό με την φυλετική ιατρική, στο σημείο αυτό επέδειξαν μεγάλη εφευρετικότητα». Είναι σήμερα γνωστό ότι όσες υφίσταντο “ιατρικά” πειράματα ονομάζονταν από τους Ναζί “κουνέλια”. Άλλη μια σημαντική παράμετρος ήταν και ένα είδος τεχνητής εμμηνόπαυσης για τις γυναίκες, στην ουσία αμηνόρροια η οποία προκαλούταν, σύμφωνα με κάποιους γιατρούς, από την κακή διατροφή. Ωστόσο, στο φαγητό οι ναζί έβαζαν βρωμιούχα άλατα για να σκοτώνουν τις σεξουαλικές επιθυμίες!
Τα βασανιστήρια με σκυλιά εναντίον γυναικών δεν σπάνιζαν στα KZ. «Οι περισσότερες αναφέρουν ότι συχνά οι φρουροί έριχναν πάνω τους τα σκυλιά για να διασκεδάσουν. Λέει η Στέλλα Ναχούμ: “Σ’ αυτό το κομάντο είχε σκυλιά, τα είχανε πάντα από πίσω μας. […] ήταν μια κοπελίτσα μικρή, αυτές ήταν τέσσερις αδελφές, Κερκυραίες, δεν μπορούσε να βαδίσει, το χιόνι ήταν ψηλό, ή θα σου έμενε η αρβύλα, ή θα έχανες τη γραμμή σου, στέλνουν τα σκυλιά από πίσω της και την κατασπαράξανε, αυτό δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Την κάνανε κομμάτια, κάτι σκυλιά μέχρι εκεί απάνω, σαν θηρία μεγάλα”». «Τόσο τυφλός είναι ο φασίστας σφαγέας, μπροστά στη φύση» έχει γράψει ο Αντόρνο «που σκέφτεται το ζώο μόνον ως μέσον για να ταπεινώσει τους ανθρώπους.
Πάμπολλες είναι οι αφηγήσεις περιστατικών που δείχνουν την αυτοθυσία και την προσπάθεια για βοήθεια ανάμεσα σε εντελώς εξαθλιωμένες γυναίκες». Αντίστοιχη μαρτυρία έχουμε από μια αγωνίστρια της ΕΠΟΝ , η οποία ήταν μία από τις 16 Ελληνίδες του Ravensbrück. Περιγράφει το ότι μια μέρα που δούλευε στον τόρνο, αφαιρέθηκε και άρχισε να φαντάζεται πως επέστρεψε στο σπίτι της στην πατρίδα της. Η Aufseherin που την επέβλεπε στη δουλειά της, της πέταξε έναν κάλυκα δίπλα στο κεφάλι της. «Ένιωσε, φαίνεται, πως το νούμερο 42320 ταξίδευε αλλού. Είχε για λίγες στιγμές δραπετεύσει από την κόλασή του. Είχε διαπράξει ένα έγκλημα! Από νούμερο, τόλμησε να ξαναγίνει άνθρωπος. Ένα κορίτσι που ονειρευόταν. Όχι! Έπρεπε, ώσπου να πεθάνω, να είμαι το νούμερο 42320 και τίποτε άλλο… Ανταλλάξαμε ματιές με τις συμπατριώτισσές μου. Μιλούσαμε μόνο με τα μάτια. Πονάμε, πεινάμε, παγώνουμε, καιγόμαστε στον πυρετό και δουλεύουμε. Τα μάτια μόνο μας απομένουν για να μιλάμε μεταξύ μας. […] Συνεχίζαμε, κι απ’ αυτό το έσχατο μετερίζι, τον αγώνα του λαού μας. Της γενιάς μας. Ανυπόταχτες! Άνθρωποι ! Όχι νούμερα…».