Εικόνα

Ημερίδα για την ουσιοεξάρτηση!(ΟΓΕ και ΕΣΥΝ)

Advertisements

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΟΓΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΔΗΜΙΑ ΙΛΑΡΑΣ

Το τελευταίο διάστημα αυξάνουν ανησυχητικά τα κρούσματα ιλαράς σε χώρες της Ευρώπης, αφού την περίοδο 2016-2017 έχουν καταγραφεί περισσότερα από 14.000 περιστατικά και 43 θάνατοι. Στη χώρα μας, σύμφωνα με τα πρόσφατα επίσημα στοιχεία, έχουν καταγραφεί 196 κρούσματα ιλαράς, τα περισσότερα σε Αττική και Πελοπόννησο. Πρόκειται κυρίως για μικρά παιδιά από κοινότητες των Ρομά, καθώς και άτομα ηλικίας 25-44 ετών από τον γενικό πληθυσμό, μεταξύ των οποίων υπάρχουν και εργαζόμενοι από το χώρο της υγείας δημόσιας και ιδιωτικής που ήταν ανεμβολίαστοι ή ατελώς εμβολιασμένοι.
Τα παραπάνω στοιχεία δείχνουν ότι βρισκόμαστε σε φάση επιδημίας της ιλαράς, μιας νόσου που μπορεί να προκαλέσει πολύ σοβαρές βλάβες στον ανθρώπινο οργανισμό, έως και θάνατο.
Η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ) απαιτεί άμεσα το κράτος και οι φορείς του που έχουν την ευθύνη, να αναλάβουν την πλήρη και καθολική εμβολιαστική κάλυψη του πληθυσμού, ανάλογα με την ηλικία, το φύλο, την κατάσταση της υγείας, που αποτελεί κρίσιμο θέμα για τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας.
Τα εμβόλια, όπως και κάθε επιστημονικό επίτευγμα, πρέπει να αξιοποιούνται για να συμβάλλουν στην πρόληψη προβλημάτων της υγείας του λαού. Απορρίπτουμε τις απόψεις του λεγόμενου «αντιεμβολιαστικού κινήματος».

Διεκδικούμε :
 Υποχρεωτικό και δωρεάν εμβολιασμό του πληθυσμού από τις κρατικές μονάδες υγείας. Να σταματήσει ο εμβολιασμός να είναι ατομική ευθύνη.
 Ανάπτυξη δημόσιων κέντρων υγείας με πλήρη εξοπλισμό και στελέχωση, που θα καλύπτουν πανελλαδικά και τις εμβολιαστικές ανάγκες όλου του πληθυσμού. Καμία απολύτως εμπλοκή των ΜΚΟ στους εμβολιασμούς.
 Κρατικές κινητές μονάδες για τον εμβολιασμό κοινωνικών ομάδων όπως πρόσφυγες – μετανάστες, Ρομά, ηλικιωμένοι, ΑμΕΑ κλπ.
 Εφοδιασμό των κρατικών μονάδων υγείας με επαρκή αριθμό όλων των εμβολίων, με αποκλειστική ευθύνη και χρηματοδότηση του κράτους από τον κρατικό προϋπολογισμό και όχι από τα ασφαλιστικά ταμεία.
 Με ευθύνη του κράτους να εξασφαλιστεί η έγκαιρη, συνεχής και υπεύθυνη ενημέρωση των γονιών, και συνολικά του πληθυσμού, σχετικά με τον εμβολιασμό, με τους εξειδικευμένους επιστήμονες και τους φορείς τους.
 Συνεχή ενημέρωση και εκπαίδευση σχετικά με τα εμβόλια και την εμβολιαστική κάλυψη όλων των υγειονομικών.
 Ένταξη στο εθνικό πρόγραμμα εμβολιασμού όλων των εμβολίων που είναι επιστημονικά αποδεδειγμένα ασφαλή και αποτελεσματικά. Να παρέχονται σε όλους δωρεάν, με αυστηρά και μόνο επιστημονικά κριτήρια.

Αθήνα, 6/10/2017
Γραφείο Τύπου της ΟΓΕ

H OΓΕ ΓΙΑ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ΓΙΑ ΤΗ “ΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ ΦΥΛΟΥ

Η κυβέρνηση κατέθεσε νομοσχέδιο με το οποίο δίνεται η δυνατότητα αλλαγής φύλου στα νομικά έγγραφα ενός ατόμου με βάση τη βούλησή του, τον αυτοπροσδιορισμό φύλου. Το νομοσχέδιο δεν αφορά τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, το σεξουαλικό προσανατολισμό. Μέχρι σήμερα οι αποφάσεις των δικαστηρίων, δηλαδή η νομολογία όριζε ότι για την αλλαγή φύλου απαιτούνταν χειρουργικές επεμβάσεις (μαστεκτομής, γεννητικών οργάνων), ιατρικές πράξεις (ορμονοθεραπεία), εξετάσεις και γνωματεύσεις.
Σύμφωνα με το νομοσχέδιο στην αίτηση στο δικαστήριο για τη διόρθωση του καταχωρημένου φύλου “δεν απαιτείται να βεβαιώνεται ότι το πρόσωπο έχει υποβληθεί σε οποιαδήποτε προηγούμενη ιατρική επέμβαση”. Επίσης “δεν απαιτείται η οποιαδήποτε προηγούμενη εξέταση ή ιατρική αγωγή που σχετίζεται με την σωματική ή ψυχική του υγεία.” Το κριτήριο με βάση το οποίο το δικαστήριο θα αποφασίσει τη διόρθωση είναι: “η προσωπική αίσθηση του σώματος, καθώς και η κοινωνική και εξωτερική έκφραση του φύλου, τα οποία αντιστοιχούν στη βούληση του προσώπου”. Επίσης το άτομο που θα αποφασίσει ν’ αλλάξει το φύλο του με αυτή τη διαδικασία, θα μπορεί να την επαναλάβει ακόμη μια φορά στο μέλλον.
Επομένως το νομοσχέδιο δεν απαιτεί ως προϋπόθεση καμία επιστημονική γνωμοδότηση. Αγνοείται η ανάγκη το άτομο να διαθέτει ολόπλευρη επιστημονική και κοινωνική στήριξη σ’ αυτή τη διαδικασία.
Προβλέπεται ότι και οι ανήλικοι 17 ετών θα μπορούν να αλλάξουν την ταυτότητα φύλου με τη συναίνεση των γονιών τους, αφού έχουν το δικαίωμα ψήφου και άλλα “πολιτικά” δικαιώματα και επομένως έχουν την ωριμότητα να αποφασίσουν και γι αυτό, όπως ισχυρίζεται η κυβέρνηση.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης του νομοσχεδίου στη Βουλή η κυβέρνηση άλλαξε το ηλικιακό όριο, προσδιορίζοντάς το στα 15 έτη και θέτοντας ως προϋπόθεση γνωμάτευση ιατρικού συμβουλίου που θα συσταθεί για το σκοπό αυτό σε δημόσιο νοσοκομείο.
Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΟΓΕ
Η ΟΓΕ θεωρεί ότι στις περιπτώσεις που το άτομο βιώνει μια έντονη σύγκρουση ανάμεσα στα ανατομικά του χαρακτηριστικά και στο φύλο που νοιώθει ότι ανήκει, για μια σειρά βιολογικούς, κοινωνικούς λόγους, αλλά και για λόγους ψυχικής υγείας απαιτείται η ολόπλευρη επιστημονική και κοινωνική του στήριξη προκειμένου να μπορέσει το άτομο να λύσει αυτή την ασυμβατότητα. Στην όποια ατομική επιλογή επιδρά το ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον. Για να μπορέσει να ασκηθεί το ατομικό δικαίωμα με ουσιαστικό και όχι τυπικό τρόπο, προϋποτίθενται ορισμένοι κοινωνικά καθορισμένοι παράγοντες. Για να είναι αποτέλεσμα ώριμης σκέψης και ουσιαστική η ατομική επιλογή στην αλλαγή της ταυτότητας φύλου, χρειάζεται να βασίζεται στη γνώση μιας σειράς παραγόντων και συνεπειών από αυτήν την επιλογή. Αυτή η γνώση μπορεί να μεταφερθεί μέσα από την επιστημονική, κοινωνική στήριξη του ατόμου. Δεν αρκεί η προσωπική του εμπειρία.
Όλα αυτά η κυβέρνηση τα ονομάζει “ιατρικοποίηση”, και τα καταδικάζει. Την ίδια στιγμή στην περίπτωση των 15χρονων και 16χρονων θέτει επιστημονικά κριτήρια και προϋποθέσεις, ενώ για τους 17 ετών και πάνω τα αγνοεί.
Το νομοσχέδιο δεν προσεγγίζει ούτε τις ελάχιστες κοινωνικές προϋποθέσεις για να στηριχθεί το ατομικό δικαίωμα. Αντίθετα τις αρνείται στο όνομα του ατομικού δικαιώματος.
Βασικός ισχυρισμός της κυβέρνησης είναι η “ελευθερία της ατομικής επιλογής”, το ατομικό δικαίωμα για την αλλαγή φύλου χωρίς καμία κοινωνική ευθύνη και στήριξη. Παρουσιάζουν αποσπασμένα τα ατομικά δικαιώματα από τις οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες. Ό,τι όμως δεν ενδιαφέρει την κοινωνία δεν χρειάζεται και καμία θεσμοθέτηση. Κανένα ατομικό δικαίωμα δεν είναι εγγυημένο έξω από τα συλλογικά κοινωνικά δικαιώματα. Γι αυτό και απαιτείται ανάπτυξη κοινωνικών υποδομών για την ολόπλευρη ψυχοσωματική και κοινωνική ανάπτυξη του ατόμου από την παιδική ηλικία . Η έλλειψη κοινωνικών λειτουργών, ψυχολόγων, ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού στα Κέντρα Υγείας, στα σχολεία στερεί από κάθε νέο και νέα τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την ανάπτυξη της προσωπικότητας του, για την ομαλή κοινωνικοποίησή του, για την αντιμετώπιση κοινωνικών προβλημάτων στο οικογενειακό, σχολικό περιβάλλον (πχ. bulling).
Όσο τσακίζεται ο καθολικός χαρακτήρας του κοινωνικού δικαιώματος τόσο περιορίζονται τα ατομικά δικαιώματα. Στις ΗΠΑ για παράδειγμα αναγνωρίζονται 32 χαρακτηρισμοί για τον προσδιορισμό φύλου, όπως ισχυρίστηκε ο βουλευτής του ΠΟΤΑΜΙΟΥ Αμυράς, ενώ την ίδια στιγμή εκατομμύρια Αμερικάνοι δεν έχουν δικαίωμα στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
Σήμερα η πλειοψηφία των χωρών έχει νομοθετικές ρυθμίσεις που για την αλλαγή φύλου δεν είναι μεν απαραίτητη η χειρουργική επέμβαση αλλαγής γεννητικών οργάνων, αλλά απαιτείται η ιατρική παρακολούθηση. Εξαίρεση αποτελούν η Μάλτα, η Δανία, η Ιρλανδία, η Νορβηγία, η Αργεντινή που δεν απαιτείται καμία προϋπόθεση. Είναι απορίας άξιον πως αντιλαμβάνονται σε κάποιες απ’ αυτές τις χώρες τα ατομικά δικαιώματα όταν την ίδια στιγμή απαγορεύεται και ποινικοποιείται σ’ αυτές τις χώρες το δικαίωμα στην άμβλωση όπως στη Μάλτα, στην Ιρλανδία, στην Αργεντινή.
Εξάλλου το νομοσχέδιο με ό,τι προβλέπει αφήνει ανοιχτό το πεδίο για αναπαραγωγή ρατσιστικών, προσβλητικών επιθέσεων σε βάρος των διεμφυλικών ατόμων, χωρίς να φράσσει το δρόμο για τις διακρίσεις εις βάρος τους. Προφανώς τα ζητήματα αυτά δε λύνονται με μία δικαστική ή διοικητική πράξη.

Η κυβέρνηση έρχεται με το νομοσχέδιο αυτό να θεσμοθετήσει και νομικά τον πλήρη διαχωρισμό του “βιολογικού” και του “κοινωνικού” φύλου. Σύμφωνα μ’ αυτές τις θεωρίες υπάρχει πλήρης διάσταση των ανατομικών χαρακτηριστικών του φύλου, που αντιλαμβανόμαστε όλες ότι προσδιορίζονται αντικειμενικά, από την αντίληψη που έχει το κάθε άτομο για το φύλο στο οποίο ανήκει. Οι αντιλήψεις για το φύλο διαμορφώνονται κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες, ιστορικές, κοινωνικές, οικονομικές, πολιτικές. Δεν διαμορφώνονται από την ατομική εμπειρία του καθενός και της καθεμιάς. Επίσης οι αντιλήψεις αυτές αναπαράγονται κοινωνικά μέσα από το οικογενειακό, το σχολικό, ευρύτερα μέσα από το κοινωνικό περιβάλλον.
Σύμφωνα με την κυβέρνηση το φύλο δεν προσδιορίζεται αντικειμενικά αλλά αποτελεί επιλογή κάθε ατόμου. Δεν υπάρχει φυλετικός διαχωρισμός σε άνδρες και γυναίκες ως αντικειμενικό γεγονός. Σύμφωνα με τις θεωρίες της μετανεωτερικότητας, αυτές που η κυβέρνηση παρουσιάζει ως “επιστημονικές εξελίξεις”, το «κοινωνικό φύλο» αποτελεί μια κοινωνική κατασκευή, μια δοτή ταυτότητα, ένα ρόλο που αποδίδει η κοινωνία στα μέλη της. Η διάκριση άνδρας-γυναίκα αποτελεί “ψευδή διχοτόμηση, που είναι κατασκευασμένη και όχι πραγματική”.
Είναι θεωρίες αντεπιστημονικές και ανορθολογικές, που παρουσιάζουν την πραγματικότητα με το κεφάλι κάτω και τα πόδια πάνω και αποκαλούνται “προοδευτισμός”. Αυτές οι θεωρίες έχουν βρει πρόσφορο έδαφος την εποχή της γενικευμένης επίθεσης στα δικαιώματα των λαϊκών οικογενειών και ιδιαίτερα των γυναικών του καθημερινού μόχθου.
Σύμφωνα με όλες αυτές τις θεωρίες, ο “αυτοπροσδιορισμός” ανάγεται σε μέγιστη αξία. Το κάθε άτομο είναι “αυτό που αισθάνεται και σκέπτεται για το φύλο του”. Αυτό το κριτήριο προτάσσει εξάλλου και η ΕΕ. Αρνούνται ότι το φύλο προσδιορίζεται αντικειμενικά.
Αυτή η αντίληψη όσο και αν εμφανίζεται ότι αφορά μόνο στο φυλετικό προσδιορισμό αναπαράγεται σε όλες τις πλευρές της κοινωνικής ζωής. Θεοποιώντας τον ατομισμό, τον υποκειμενισμό, τη μοιρολατρία, αναπαράγει σμπαραλιασμένες ταυτότητες. Όπως πολύ χαρακτηριστικά σημείωσε μια νέα συναγωνίστρια, σήμερα μέλος του ΔΣ μας, στο τελευταίο συνέδριο, αυτή η αντίληψη στέλνει στη νέα γενιά το εξής μήνυμα: «Δεν χρειάζεται ν’ αλλάξεις την άθλια πραγματικότητα που ζεις. Αρκεί απλά να σκέφτεσαι και να μιλάς διαφορετικά γι αυτήν.» Έχει στόχο κατευθείαν τη συνείδηση, όχι μόνο για να την αδρανοποιήσει, αλλά και για να αποκρύψει την κοινωνική πραγματικότητα που έχει εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους, καταπιεστές και καταπιεζόμενες. Επομένως για τις γυναίκες αποτελεί ένα καίριο χτύπημα στην υπόθεση της ισοτιμίας και της χειραφέτησής τους.
Το Προεδρείο της ΟΓΕ
4/10/2017

Ανακοίνωση

Ενημερώνουμε τα μέλη μας, ότι την Κυριακή 8 Οκτώβρη και ώρα 7μ.μ. στο Α΄ΚΑΠΗ Αργυρούπολης θα διεξαχθεί η Γενική μας Συνέλευση. Η παρουσία σας είναι απαραίτητη για την ενημέρωση και λήψη αποφάσεων για την δράση του Συλλόγου τους επόμενους μήνες.

Η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ) καταγγέλλει το έγκλημα από το ναυάγιο του δεξαμενόπλοιου “ΑΓ.ΖΩΝΗ ΙΙ»

Νέα γυναίκα, εργαζόμενη, άνεργη, συνταξιούχε

Η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ) καταγγέλλει το έγκλημα από το ναυάγιο του δεξαμενόπλοιου “ΑΓ.ΖΩΝΗ ΙΙ» που ρύπανε όλο το Σαρωνικό.
Οι εφοπλιστές και οι κυβερνήσεις τους, σήμερα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, θυσιάζουν τις ζωές μας και τις ζωές των παιδιών μας, μολύνουν και καταστρέφουν το περιβάλλον για να πολλαπλασιάζουν τα κέρδη τους.
Χιλιόμετρα ακτών έχουν γεμίσει πίσσα και μαζούτ. Οι θάλασσες αυτές αποτελούσαν μοναδική διέξοδο ξεκούρασης για μας και τις οικογένειές μας, αφού το δικαίωμα στις διακοπές έχει γίνει πολυτέλεια. Σήμερα τα παιδιά μας αναπνέουν μόνο τη μπόχα και τη μυρωδιά του πετρελαίου.
Η οικολογική καταστροφή είναι τεράστια με επιπτώσεις στη διατροφική αλυσίδα. Τα παιδιά μας και οι οικογένειές μας δε θα μπορούνε να διατρέφονται σωστά. Χιλιάδες αυταπασχολούμενοι ψαράδες και άλλοι στον τουρισμό και στην εστίαση είναι και αυτοί θύματα του στυγερού εγκλήματος.
Αυτή η πολιτική θυσιάζει ανθρώπινες ζωές και περιβάλλον, περιφρονεί επιδεικτικά τους κανόνες ασφάλειας και αξιοπλοϊας των πλοίων. Ολα αυτά για να χαρίσει νέα κέρδη στους εφοπλιστές, στους βιομήχανους, στους τραπεζίτες και τους μεγαλεμπόρους. Θυσιάζει τα λαϊκά δικαιώματα στο βωμό των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων.
Οι ζωές οι δικές μας και των παιδιών μας δε χωράνε στα κέρδη τους

Διεκδικούμε
• Να παρθούν όλα τα αναγκαία μέτρα για την άμεση αντιμετώπιση της ρύπανσης. Να πληρώσει η πλοιοκτήτρια εταιρεία γι αυτό και όχι να επωμιστεί το κόστος ο λαός.
• Αμεση αποζημίωση αυτών που πλήγηκαν
• Να τηρούνται μέτρα πρόληψης και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς και στα καράβια. Ο έλεγχος των πλοίων των εφοπλιστών δεν μπορεί να ανατίθεται στους ίδιους τους εφοπλιστές. Οι ίδιοι δηλαδή να ελέγχουν τον εαυτό τους.
• Σταθερή και μόνιμη δουλειά με δικαιώματα για τους ναυτεργάτες και για όλους τους κλάδους.

Παλεύουμε για μια κοινωνία που θα εξασφαλίζει όλες τις σύγχρονες ανάγκες μας, που θα προστατεύει την υγεία, το περιβάλλον και τα δικαιώματα των εργαζομένων

Η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας (ΟΓΕ) καλεί τις εργαζόμενες και τις άνεργες, τις συνταξιούχους, όλες τις νέες γυναίκες του μόχθου της Αθήνας και του Πειραιά στη συγκέντρωση που οργανώνει το ΠΑΜΕ
την Τετάρτη 27 Σεπτέμβρη και ώρα 18:30
στην Πλατεία Κανάρη (Πασαλιμάνι) στον Πειραιά,

Δέκα οδηγίες για εκείνους που τολμούν να διδάξουν.

1 Η τάξη δεν είναι ενιαία!
«Δεν χρειάζεται να ‘σαι μάντης για να καταλάβεις. Αρκεί να κοιτάξεις του γονείς συγκεντρωμένους κάθε μέρα στην είσοδο του σχολείου, τους χοντρούς και τους λεπτούς, τους καλοντυμένους και τους φτωχοντυμένους, τους εξαντλημένους και τους ακμαίους» (Dupasc)
Το μαθητικό σώμα είναι ανομοιογενές καθώς προέρχεται από διαφορετικά κοινωνικά στρώματα και διαπερνάται από τις υπάρχουσες κοινωνικές αντιθέσεις. Η σχολική τάξη δεν είναι ενιαία και αυτή η πραγματικότητα είναι τεκμηριωμένη από την έρευνα και την καθημερινή εμπειρία.
Κάθε μαθητής «κουβαλάει» μαζί του ένα ολόκληρο φορτίο προσωπικών, οικογενειακών και κοινωνικών «αποσκευών».
Η γνώση που αποκτά ο καθηγητής για τους μαθητές του μοιάζει, πολλές φορές, με τη γνώση που αποκτά ο θεατής για τον ηθοποιό που παίζει κάποιο ρόλο στη θεατρική σκηνή. Η γνώση του δασκάλου για τον μαθητή δεν μπορεί να «ρυμουλκείται» με το αυστηρό κριτήριο της επιτυχίας ή της αποτυχίας του στο σχολείο, αλλά πρέπει να περιλαμβάνει τα βασικά στοιχεία της ταυτότητας του παιδιού για την καλύτερη «χαρτογράφηση» της τάξης.
Κι αυτό, βέβαια, όχι από την αίσθηση μιας αφηρημένης δικαιοκρισίας αλλά από τη βεβαιότητα ότι μόνο έτσι θα είναι σε θέση να προσεγγίσει τις στάσεις και τις πρακτικές των μαθητών.
2. Δίδαξέ με!
Μια σύγχρονη μορφή διδασκαλίας κάνει το μαθητή παρατηρητή – δράστη, του διεγείρει την παρατηρητικότητα, τον αναγκάζει να πάρει αποφάσεις, του δίνει επιχειρήματα αντί να τον ταυτίζει με ιδέες, συναισθήματα ή πρόσωπα, τελικά ωθεί τα συναισθήματά του στη συνειδητοποίηση.
Στο παραδοσιακό μάθημα η τάξη είναι τάξη και η κοινωνία είναι κοινωνία. Όμως οι τοίχοι της σχολικής αίθουσας δεν μπορεί να είναι τα όρια της επικοινωνίας και χρειάζεται η σχολική ομάδα να γίνει κοινωνός των προβλημάτων της τοπικής κοινωνίας, μάρτυρας, παρατηρητής και αναλυτής των κοινωνικών ζητημάτων.
Ο εκπαιδευτικός απαιτείται να έχει τη γνώση και την ικανότητα να φέρει όλη την κοινωνία στην τάξη όχι με μια παραδοσιακή «επίσκεψη» αλλά αναλύοντας με κάθε ευκαιρία το σύνολο των αντιφάσεων και συγκρούσεών της. Στα πλαίσια αυτά, ο ολιγόλεπτος σχολιασμός πριν από κάθε μάθημα, με οξυδέρκεια και διεισδυτικότητα, των χτεσινών συμβάντων, δεν είναι καθόλου άσχημη ιδέα.
3. Ούτε αυταρχισμός ούτε αντιαυταρχισμός!
Η συζήτηση που αφορά τις σχολικές ποινές συνήθως επικεντρώνεται στη χρησιμότητα ή όχι των κυρώσεων και ποτέ σχεδόν στο τι προκαλεί τις κυρώσεις. Εμφανίζονται έτσι στους σχολικούς χώρους οι «οπαδοί» των ποινών και οι «αρνητές» τους, οι οποίοι δρομολογούν τις θεωρητικές τους αντιθέσεις στο αν πρέπει να επιβάλλονται ποινές, πότε και ποιες, χωρίς να αναφέρονται στη γέννηση και τη «βιογραφία» του μαθητικού παραπτώματος το οποίο «ελκύει» την ποινή.
Η παραπάνω λογική, ενώ για τους «οπαδούς» των ποινών παραπέμπει στην αυταρχικότητα, για τους «αρνητές» τους, κοντολογίς γι εκείνους που «καταργούν» τις ποινές, κλείνοντας τα μάτια στο πλαίσιο που λιπαίνει το έδαφος των μαθητικών παραπτωμάτων, γρήγορα οδηγείται σε αδιέξοδο και πολλές φορές στην «κάθετη» αναθεώρηση της προηγούμενης στάσης τους.
Μια αντίπαλη πρόταση στη λειτουργία του σχολικού ποινολογίου δεν μπορεί να αντιπαραθέτει στον όποιο θεσμοθετημένο αυταρχισμό μια ηθικιστική λογική που μοιάζει με την «ελεημοσύνη στην επαιτεία που ησυχάζει την ψυχή χωρίς η ζητιανιά να εξαλείφεται».
Ο μαθητής δεν έχει ανάγκη ούτε από την αυστηρότητα ούτε από την ανεκτικότητα του εκπαιδευτικού. Αυτό που χρειάζεται είναι η ουσιαστική συμμετοχή του σε μια διαδικασία που θα δρομολογεί τους όρους θέσπισης και τήρησης των κανόνων της σχολικής ζωής που θα εξασφαλίζουν δικαιώματα και καθήκοντα σε όλους.
Η στάση του δασκάλου ορίζεται με το αν και κατά πόσο εξυπηρετεί μια ολόκληρη κίνηση προς τα μπρος, με άλλα λόγια αν διαπαιδαγωγεί και διαπαιδαγωγείται σωστά ολόκληρη η ομάδα.
4. Όχι στη μείωση της αξίας του μαθητή!
«Θυμάμαι ακόμη μια καθηγήτρια που δεν έχανε ευκαιρία να με ξεφτιλίζει μέσα στην τάξη. Είχε πάρει κάποτε μια έκθεσή μου και τη διάβαζε μεγαλόφωνα στην τάξη, με ειρωνευόταν συνέχεια προκαλώντας έντεχνα και τα γέλια των συμμαθητών μου» (Ε.Ν., 36 ετών σήμερα)
Η πρώτη εικόνα που ένα παιδί μπορεί να έχει για τον ίδιο του τον εαυτό είναι συχνά διαμορφωμένη από το σχολείο. Εκεί βρίσκεται για πρώτη φορά αντιμέτωπο με ομάδες παιδιών της ηλικίας του και συγκρίνει τον εαυτό του με τα άτομα που αποτελούν αυτές τις ομάδες.
Περισσότερο όμως από τη συμπεριφορά των συμμαθητών του, οι εκτιμήσεις ου γίνονται από τους δασκάλους θα συντελέσουν στο να αναπτύξει το παιδί μέσα του διαθέσεις αυτοεκτίμησης ή αυτοϋποτίμησης.
Η εξουσία του δασκάλου φανερώνεται με τη βαθμολογία, τον διαχωρισμό και την απροκάλυπτη εκτίμηση. Αυτά είναι τα λεγόμενα «αντικειμενικά μέσα» που έχει ο δάσκαλος στη διάθεσή του ώστε να εκφράσει την εκτίμησή του για την εργασία του παιδιού.
Περισσότερο «ύπουλα» όμως είναι τα υποκειμενικά μέσα, που πολλές φορές ο δάσκαλος δεν συγκρατείται να μη χρησιμοποιήσει. Φανερώνονται μέσα στις κρίσεις, τους συλλογισμούς, τις υποτιμητικές μιμήσεις, την ειρωνεία. Φανερώνονται ακόμα μέσα στη λησμονιά, την εγκατάλειψη, την έλλειψη εκτίμησης, την αδιαφορία.
Η φυσική ποινή έχει θεωρητικά αποδυναμωθεί, χωρίς να έχει εντελώς εξοβελιστεί και συνυπάρχει με τη μη λεκτική επίκριση (παιχνίδι βλεμμάτων, γκριμάτσες αποδοκιμασίας) και με τις πιο πολιτισμένες, όχι λιγότερο οδυνηρές μορφές επίπληξης (ειρωνεία, οίκτος, αδιαφορία). Μπορεί η υποτίμηση να συντελέσει στη σχολική αποτυχία και σε διαταραχές στη φοίτηση;
Έχει αποδειχθεί ότι όχι δύσκολα μπορεί το υποτιμημένο παιδί να οδηγηθεί στην παθητικότητα, την αδιαφορία ή να περάσει στην αντεπίθεση…
5. Ναι στη συλλογικότητα – αλληλεγγύη!
Η σχολική ζωή έχει συρρικνωθεί, η σχολική μάθηση κυριαρχεί έναντι της κοινωνικής μάθησης και αξίες όπως δημοκρατία, συνεργασία, αλληλεγγύη έχουν «παραχωρήσει» τη θέση τους στον ανταγωνισμό, την αντιπαράθεση, τον ατομικισμό, το φθόνο, τη βαθμοθηρία, την υποτέλεια, την κυριαρχία.
Η συλλογική προσπάθεια και ευθύνη, η ομαδικότητα -και μέσα σ΄ αυτήν η ανάπτυξη της ατομικότητας- δίνουν τη θέση τους στην παράλογη διάσπαση και σπατάλη δυνάμεων, σ΄ έναν αδιέξοδο ανταγωνισμό που βρίσκεται σε πλήρη αντίφαση με τις ανάγκες και τις προδιαθέσεις της νέας γενιάς που διψά για διανθρώπινη επαφή, ομαδικότητα και συναδελφικότητα.
Πολύ σωστά επισημαίνεται από πλήθος ειδικών, εκπαιδευτικών, κοινωνιολόγων και ψυχολόγων ότι αυτό το κλίμα ευνοεί τη δημιουργία αντικοινωνικών συναισθημάτων και τάσεων, όπως η υπεροψία, ο φθόνος, η μνησικακία, η κακεντρέχεια, η υποκρισία και η παθολογική φιλοπρωτία.
Στις απαντήσεις των πρώην μαθητών η συνεργασία και η ανάπτυξη φιλικών σχέσεων αποτελεί μια από τις θετικές εμπειρίες και τα ευχάριστα βιώματά τους. Ο δάσκαλος μπορεί να υπονομεύει την ανταγωνιστική σχολική ατμόσφαιρα, δημιουργώντας όρους συνεργασίας, επιβραβεύοντας τη συλλογικότητα και την αλληλεγγύη, επιχειρηματολογώντας υπέρ της θέσης, ότι «τα καλύτερα όνειρα στη ζωή μας είναι τα συλλογικά!»
6. Δίδαξε μαθαίνοντας! Άκουσε κι εμένα!
Ο δάσκαλος που βολεύεται στο «κοστούμι» – πανοπλία της αυθεντίας και την χρησιμοποιεί μάλιστα και ως εφαλτήριο για το κοινωνικό status του ακυρώνει γρήγορα την επικοινωνιακή σύμβαση, αποξηραίνει κάθε δυνατότητα δημιουργικής – ουσιαστικής σχέσης με τους μαθητές του.
Διδάσκουμε μαθαίνοντας, σημαίνει όχι μόνο ότι διαλεκτικά προσεγγίζουμε τη γνώση, αλλά και ότι παίρνουμε από την τάξη καθετί το κοινωνικά χρήσιμο, το αξιοποιήσιμο. Ο καλός δάσκαλος δεν ξέρει μόνο να μιλάει και να μεταδίδει. ξέρει πρώτα να ακούει.
7. Δώσε «χρώμα» στην τάξη!
Διδασκαλία δεν μπορεί να αποτελέσει ο ξύλινος μονόλογος που μετατρέπει τη μαθησιακή διαδικασία σε μια από τις πιο «στημένες» και πιο ασφυκτικές επικοινωνίες στις οποίες συμμετέχει καθημερινά ο μαθητής. Παράλληλα ο σχολικός χώρος δεν είναι απλό θέμα γεωμετρίας ή απλής και ουδέτερης διευθέτησης για τη στέγαση της μαθησιακής διαδικασίας.
Η διάταξη των πραγμάτων στην τάξη (θρανία, πίνακες, έδρα, κατά παράταξιν καθίσματα) έχει συγκεκριμένη εσωτερική συνοχή και λογική, το ίδιο και η αρχιτεκτονική των σχολικών χώρων. Η γλώσσα της κίνησης του σώματος μπορεί να αλλάξει.
Δώστε στις τάξεις ένα άλλο χρώμα πιο ανθρώπινο, πιο ζωηρό, πιο κοινωνικό. Δώστε στους μαθητές τη δυνατότητα να διακοσμήσουν οι ίδιοι την τάξη τους, να φέρουν αφίσες, βιβλία, περιοδικά που αγαπούν και διαβάζουν σε αυτήν. Φτιάξτε μια μικρή βιβλιοθήκη, αν αυτό είναι δυνατόν, μέσα στην τάξη με αυτά που αγαπούν να διαβάζουν τα παιδιά.
Αν δεν υπάρχει πρόβλημα με το μέγεθος της αίθουσας και τον αριθμό των μαθητών αλλάξτε τη διάταξη των θρανίων. Τοποθετείστε τα σε σχήμα Π και ζητήστε από τους μαθητές να εργάζονται ομαδικά προκειμένου να λύσουν μια άσκηση, να μεταφράσουν ένα κείμενο ή να διαμορφώσουν ένα επιχείρημα. Ανοίξτε δίαυλους επικοινωνίας ανάμεσά τους.
Το ομαδικό πνεύμα δεν θα πέσει στα κεφάλια των μαθητών από τον ουρανό ούτε θα έρθει μέσα από τις ανταγωνιστικές εξετάσεις και τη βαθμοθηρία, όπου ο καθένας γράφει σκυφτός μπροστά στην κόλα του. Φυσικά, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να έχουμε την αυταπάτη ότι οι αναγκαίες διδακτικές μας παρεμβάσεις που κινούνται προς την κατεύθυνση ενός άλλου σχολείου αρκούν για να αλλάξουν το σχολείο. Δημιουργούν ρωγμές στο σύστημα και διαμορφώνουν τους όρους να σκεφθεί η νέα γενιά κριτικά προκειμένου να αποκτήσει τα όπλα για να αλλάξει τον κόσμο. Το σχολείο αλλάζει αλλάζοντας την κοινωνία!
8. Άσε με να κάνω λάθος!
Στη διάρκεια της μαθησιακής διαδικασίας, ο μαθητής, αρκετές φορές, είναι υποχρεωμένος να απαντήσει στις ερωτήσεις του εκπαιδευτικού που αφορούν κατά βάση το περιεχόμενο του μαθήματος. Η όχι εύστοχη απάντηση του μαθητή, γίνεται αρκετές φορές αντικείμενο επικρίσεων , γεγονός που προετοιμάζει το έδαφος για «αφοπλισμό» του μαθητή.
Αντίθετα μια λειτουργική εκμετάλλευση του λάθους, μια δυναμική κατανόησή του μέσα από την οποία δε νοείται πλέον ως αποτυχία, η αναδόμηση του σωστού μέσα από την ευκαιρία του λάθους μπορεί όχι μόνο να μην απογοητεύσει το μαθητή αλλά και να ανοίξει το σύνθετο δρόμο της μάθησης.
Η γνώση είναι και αποτέλεσμα σύγκρουσης του σωστού με το λαθεμένο και ακριβώς το λαθεμένο είναι απαραίτητο για τη διατύπωση του ορθού και του κοινωνικά αναγκαίου.
9. Ενθάρρυνέ με!
«Ο καλός δάσκαλος είναι αυτός που απλώνει το χέρι στην ψυχή του παιδιού και τονώνει αυτό που διαθέτει το καθένα» (Μίλτος Κουντουράς)
Το σχολικό σύστημα δεν έχει το δικαίωμα να δημιουργεί «παραμελημένα» παιδιά. Η ενθάρρυνση μπορεί να γίνει θετικό κίνητρο, ενώ η μείωση της αξίας πλήττει το μαθητή καίρια στην εικόνα που έχει για τον εαυτό του. Το πρώτο βήμα για μια επιτυχημένη επικοινωνιακή – μαθησιακή διαδικασία είναι η ενθάρρυνση.
10. Γνώρισέ με! Συνάντησε τις ανάγκες μου!
«Τι ξέρουμε για τους μαθητές μας; επίδοση, διαγωγή, θέση στο θρανίο» (Γ.Κ., εκπαιδευτικός)
Έχει καθοριστική σημασία για την πορεία της διδασκαλίας και τις σχέσεις με τους μαθητές να τους γνωρίσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο, να συναντήσουμε τις ανάγκες τους. Και σε καμία περίπτωση γνωριμία με τους μαθητές δεν σημαίνει να πουν το όνομα τους, όπως γίνεται συνήθως στο πρώτο μάθημα.
Γνωριμία με τους μαθητές σημαίνει να γνωρίσουμε την άποψη τους για τον κόσμο και τη ζωή τους, τις επιθυμίες τους, τις εργασίες που κάνουν οι γονείς τους, τις συνθήκες που επικρατούν στο σπίτι τους, τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ζουν και μελετούν, τη σχέση τους με το σχολείο, το πώς περνούν τον ελεύθερο χρόνο τους, το πώς σκέφτονται.
Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να αποκωδικοποιήσουμε το λόγο και τη συμπεριφορά τους και να συναντήσουμε πραγματικά τις ανάγκες τους προσαρμόζοντας τη διδασκαλία στο πολιτιστικό τους κεφάλαιο και στα υλικά μέσα που έχουν διαθέσιμα.
Χρήστος Κάτσικας

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Για ακόμα μία φορά στο στόχαστρο το δικαίωμα χιλιάδων παιδιών στη δωρεάν προσχολική αγωγή.
50.000 παιδιά μένουν εκτός προσχολικής αγωγής, σύμφωνα με τα προσωρινά αποτελέσματα των δικαιούχων του προγράμματος για την δωρεάν φιλοξενία σε παιδικούς σταθμούς, κέντρα δημιουργικής απασχόλησης παιδιών και παιδιών Αμεα (ΕΕΤΑΑ).
Ο πραγματικός αριθμός είναι πολύ μεγαλύτερος μιας και πολλές οικογένειες δεν είχαν δικαίωμα συμμετοχής στο πρόγραμμα και δεν κατέθεσαν καν αίτηση.
Και φέτος, όπως πέρυσι οι νέες μητέρες θα ψάχνουν με το κουπόνι στο χέρι να βρουν δομή για τα παιδιά τους, δημόσια ή ιδιωτική, ενώ πολλές δε θα μπορέσουν να χρησιμοποιήσουν το κουπόνι και να βρουν μια θέση για τα παιδιά τους λόγω ελλείψεων στις υποδομές.
Οι γονείς καλούνται να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για να καλύψουν αυτή την ανάγκη. Τόσο αυτοί που θα αποκλειστούν από το πρόγραμμα, όσο και αυτοί που θα πληρώνουν τις ιδιωτικές δομές για να καλύψουν από το φαγητό μέχρι αθλητικές και πολιτιστικές δραστηριότητες.

Νέα μητέρα, εργαζόμενη ή άνεργη
Το δικαίωμα των παιδιών μας στην προσχολική αγωγή δεν μπορεί να «κοστολογείται», να μπαίνει συνεχώς στη μέγγενη των περικοπών, των αντιλαϊκών μέτρων της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που είναι πιστή στα κελεύσματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων.
Τέρμα πια η κοροϊδία! Η προσχολική αγωγή δεν είναι πολυτέλεια.
Είναι βασική ανάγκη για τη λαϊκή οικογένεια και ταυτόχρονα απαραίτητη για την ομαλή ψυχοσωματική ανάπτυξη και την κοινωνικοποίηση του παιδιού.
Απαιτούμε
Αποκλειστικά δημόσιους και δωρεάν παιδικούς σταθμούς για όλα τα παιδιά

Δεν είσαι μόνη! Έλα να μας γνωρίσεις και ν’ αγωνιστούμε μαζί
Για σένα εργαζόμενη και άνεργη μητέρα,
Για σένα που η αίτησή σου στο πρόγραμμα ΕΕΤΑΑ απορρίφθηκε
υπάρχει ο Σύλλογος/Ομάδα γυναικών της ΟΓΕ στη γειτονιά σου, που παλεύει διαχρονικά για το δικαίωμα των παιδιών μας στην προσχολική αγωγή, για όλα όσα μας ανήκουν και μας στερούν οι κυβερνήσεις για να υπηρετούν τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.

Σύλλογος  Γυναικών Αργυρούπολης (μέλος της ΟΓΕ)
29.6.2017

Η ΟΓΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ

Νέα γυναίκα, εργαζόμενη, άνεργη,
σημερινή ή μελλοντική μητέρα, γιαγιά…
Η φετινή Παγκόσμια Ημέρα κατά των ναρκωτικών μας βρίσκει μπροστά σε μια επικίνδυνη συζήτηση για τη νομιμοποίηση της κάνναβης, που θα αποτελέσει «σκαλοπάτι» για τη νομιμοποίηση όλων των ναρκωτικών.
Τη στιγμή που οι οικογένειές μας γονατίζουν από τα μέτρα 4 μνημονίων, από την εργασιακή ζούγκλα και τη ζωή- λάστιχο, από τις εμπορευματοποιημένες και ιδιωτικοποιημένες υπηρεσίες Υγείας, Πρόνοιας, από την ανασφάλεια, την ανεργία…
… η κυβέρνηση ανοίγει συζήτηση για τη νομιμοποίηση της κάνναβης για να ενσωματώσει πλήρως τις κατευθύνσεις της ΕΕ και στη χώρα μας.

Τα αποτελέσματα της ναρκω- πολιτικής της ΕΕ μιλούν από μόνα τους:
• Η χρήση ουσιών έχει αυξηθεί κατά πολύ στις γυναίκες και τα κορίτσια. Αποτελούν πλέον το 1/3 των χρηστών παγκοσμίως, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του ΟΗΕ!
• Μόλις το 1/5 των συμμετεχόντων σε προγράμματα απεξάρτησης είναι γυναίκες.
• Οι γυναίκες έχουν περισσότερες πιθανότητες να τους συνταγογραφηθούν φάρμακα με ναρκωτική δράση ή κατά του άγχους, με αποτέλεσμα να αυξάνονται οι πιθανότητες για κατάχρηση αυτών των ουσιών.
• Έχει επίσης αυξηθεί σημαντικά ο αριθμός των γυναικών που συλλαμβάνονται για εγκλήματα σχετιζόμενα με τα ναρκωτικά.
• Περισσότερο από το ¼ του πληθυσμού ηλικίας 15-64 ετών στην ΕΕ έχουν κάνει χρήση παράνομων ουσιών τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους, ενώ η κάνναβη είναι η πιο διαδεδομένη ουσία χρήσης.

Τα στοιχεία είναι αμείλικτα απέναντι σε όσους προβάλουν με «προοδευτικό» μανδύα τη νομιμοποίηση της «αθώας» κάνναβης και το διαχωρισμό των ναρκωτικών σε «σκληρά» και «μαλακά», καθώς και τη νομιμοποίησή τους. Τώρα προσθέτουν και τη «θεραπευτική χρήση» της κάνναβης. Καλλιεργούν τη ναρκωκουλτούρα, σπρώχνουν στην ανοχή για τη χρήση και την εξάρτηση!
Αυτή η επικίνδυνη προσπάθεια έχει ήδη αρνητικές συνέπειες στα σχολεία της χώρας μας, αφού η ανοχή και ο συμβιβασμός με τη χρήση ουσιών κερδίζει συνεχώς έδαφος στις συνειδήσεις των μαθητριών και των μαθητών στις εργατικές, λαϊκές γειτονιές.
To μέλλον των νέων γυναικών δεν ανήκει στη ναρκω-κουλτούρα!
Νέα γυναίκα, μαθήτρια, σπουδάστρια, φοιτήτρια
Καταλαβαίνουμε την αγωνία σου για το μέλλον σου μετά τις σπουδές. Γνωρίζουμε ότι ασφυκτιάς στα πλαίσια ενός σχολείου, ενός πανεπιστημίου που σε εξοντώνει και δε σε μορφώνει. Ξέρουμε ότι αναζητάς τρόπους να αξιοποιήσεις τον ελεύθερο χρόνο σου δημιουργικά, αλλά ο πολιτισμός, ο αθλητισμός, οι διακοπές, η αναψυχή είναι ακριβοπληρωμένα εμπορεύματα.
Αυτοί που σου στερούν το δικαίωμα στη μόρφωση, στη δουλειά, στη ζωή με δικαιώματα…
… Σου λένε ότι έχεις το δικαίωμα της ελευθερίας να κάνεις το σώμα σου ότι θέλεις.

Είναι μια κάλπικη ελευθερία για να σπαταλάς τη δημιουργική σκέψη και δράση σου σε μονοπάτια αναζήτησης που είναι… ανώδυνα για τη σάπια εκμεταλλευτική κοινωνία και επικίνδυνα για τα δικά σου όνειρα, τη δική σου ζωή. Τέτοιος είναι και ο δρόμος της δήθεν «ελεύθερης επιλογής» χρήσης ναρκωτικών.

Σκέψου: Ποιος καθορίζει ότι είναι συμφέρον η νέα γυναίκα, η νεολαία να είναι «ναρκωμένη», παραιτημένη στη μίζερη ζωή;

Το «κέρδος» κυβερνήσεων και επιχειρηματικών ομίλων!
 Το εμπόριο ναρκωτικών, μαζί με την πορνεία και το εμπόριο όπλων, αποφέρει αμύθητα κέρδη.
 Το «κέρδος» είναι ακόμα μεγαλύτερο… όταν έχουν τη νεολαία θολωμένη, παραδομένη και συμβιβασμένη στη σημερινή βαρβαρότητα. Αφού η οργή, η αγανάκτηση, η όποια αγωνιστική διάθεση για συλλογική διεκδίκηση και δράση, εξοστρακίζονται από το «ναρκωμένο» μυαλό.

Γυναίκα,
Έλα να γνωριστούμε και να συζητήσουμε για τις πραγματικές αιτίες που γεννούν, συντηρούν και διογκώνουν την τοξικομανία, να παλέψουμε μαζί ενάντια στα ναρκωτικά.

Η τοξικομανία είναι πρόβλημα κοινωνικό και σαν τέτοιο πρέπει να αντιμετωπίζεται. Δεν αποδεχόμαστε την ιατρικοποίηση του, ούτε την εξήγησή του με όρους ψυχιατρικής.
Η πρόληψη, δεν είναι απλά η ενημέρωση σχετικά με τις εξαρτήσεις, τις ουσίες και τις αρνητικές επιπτώσεις στο άτομο και την κοινωνία.

Σημαίνει:
 Διαμόρφωση εσωτερικών ατομικών και κοινωνικών αντιστάσεων μέσα από ένα άλλο τρόπο ζωής, κόντρα στον ατομισμό, το συμβιβασμό, την παθητική στάση που καλλιεργείται στην εκμεταλλευτική κοινωνία. Ενεργητική στάση για τη ζωή μέσα από τη γνώση της αντικειμενικής κοινωνικής πραγματικότητας.
Σημαίνει εξειδικευμένα προγράμματα πρόληψης στις γυναίκες:
 Για την αντιμετώπιση της σχολικής διαρροής των κοριτσιών, που φροντίζουν μικρότερα αδέλφια και άρρωστους γονείς
 Για την αξιοποίηση του ελευθέρου χρόνου του νέου και της νέας, με ενίσχυση του μαζικού αθλητισμού και πολιτισμού
 Για το ρόλο του διαδικτύου, που τείνει να αντικαταστήσει τις διαπροσωπικές σχέσεις.
 Για τη στήριξη των ανέργων γυναικών
 Για τη στήριξη των κακοποιημένων γυναικών και παιδιών, των θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας
 Για τις εκδιδόμενες γυναίκες και τις γυναίκες στις φυλακές

Έλα να παλέψουμε μαζί για αποκλειστικά δημόσιες, δωρεάν, σύγχρονες θεραπευτικές κοινότητες «στεγνών» προγραμμάτων σε όλη την επικράτεια ανάλογα με τις ανάγκες. Προγράμματα που στοχεύουν στην πλήρη απεξάρτηση και την ισότιμη κοινωνική επανένταξη, με εξειδίκευση στις ιδιαίτερες ανάγκες των γυναικών.
Έλα να παλέψουμε μαζί για μια κοινωνία ελεύθερη από ναρκωτικά, παλεύοντας συγχρόνως για μια δημιουργική ζωή με δικαιώματα στην εργασία και τη μητρότητα.
Έλα να παλέψουμε μαζί ενάντια στην εκμετάλλευση και την καταπίεση, ενάντια στην εξάρτηση και την υποταγή, για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας. Μέσα από αυτό το δρόμο θα είναι αποτελεσματικός και ο αγώνας ενάντια στα ναρκωτικά.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ!
γιατί εμείς «… ΕΧΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΠΟΛΥ, ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΑΓΑΠΗΣΕΙ»
Φ. Αγγουλές

Αθήνα, 22/6/2017
Γραφείο τύπου της ΟΓΕ

Δελτίο τύπου της ΟΓΕ για τους συμβασιούχους ΟΤΑ

Στηρίζουμε το δίκαιο αγώνα των συμβασιούχων στους Δήμους για μόνιμη και σταθερή δουλειά
Οι γυναίκες των συλλόγων και ομάδων της ΟΓΕ στηρίζουμε έμπρακτα το δίκαιο αγώνα των συμβασιούχων στους δήμους. Στηρίζουμε τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις των εργαζομένων στους Δήμους και την απεργία της Πέμπτης 22 Ιούνη, με αφορμή την έκδοση απόφασης – κόλαφο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, την Παρασκευή 16/6. Η συγκεκριμένη απόφαση επικαλείται το αντεργατικό οπλοστάσιο που ψήφισαν όλες οι κυβερνήσεις για να κρίνει αντισυνταγματική ακόμα και την παράταση των συμβάσεων.
Οι εργαζόμενες και άνεργες γυναίκες γνωρίζουμε από πρώτο χέρι τι σημαίνει εργασιακές σχέσεις λάστιχο, τι σημαίνει ανασφάλεια, απληρωσιά, ανεργία, η αγωνία για την επιβίωση της οικογένειας.
ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΕΡΑΣΕΙ!
Καμία απόλυση!
Καλούμε ιδιαίτερα τις εργαζόμενες στους Δήμους να δώσουν το δικό τους αγωνιστικό στίγμα. Με την αγωνιστική συμμετοχή τους να καταδικάσουν την πολιτική που μονιμοποιεί την εργασιακή ζούγκλα, την ανακύκλωση της ανεργίας, τις απαράδεκτες συνθήκες εργασίας χωρίς μέτρα προστασίας του γυναικείου οργανισμού.
Είναι η ίδια πολιτική που κρίνει αντισυνταγματικό το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά και στέλνει στην ανεργία χιλιάδες εργαζόμενους και εργαζόμενες, ιδιωτικοποιώντας την καθαριότητα, τον ηλεκτροφωτισμό, το πράσινο κλπ.
Έχει την σφραγίδα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, των κομμάτων –συγκατοίκων της στο 3ο μνημόνιο. Έχει τη στήριξη της πλειοψηφίας των Διοικήσεων των Δήμων.
Εκφράζουμε την έμπρακτη αλληλεγγύη μας στο δίκαιο αγώνα σας.
Με μια ανάσα, μια φωνή παλεύουμε για:
Μόνιμη και σταθερή Δουλειά για όλους –Δουλειά με δικαιώματα!
Αθήνα, 19/6/2017
Γραφείο τύπου της ΟΓΕ

Για ακόμα μία φορά στο στόχαστρο οι συμβασιούχοι των δήμων

Η Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας καταγγέλλει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ που με πρόσχημα την απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου πετάει στο δρόμο εκατοντάδες συμβασιούχους εργαζόμενους σ’ όλους τους δήμους της χώρας, απολυμένους και απλήρωτους.
Είναι όμηροι της σημερινής κυβέρνησης, αλλά και των προηγούμενων. Αντί να τους μονιμοποιήσουν και να τους προσλάβουν με σταθερή δουλειά τους εμπαίζουν χρόνια τώρα. Ταυτόχρονα τους χρησιμοποιούν και για την επέκταση των προσωρινών μορφών απασχόλησης και για το χτύπημα των δικαιωμάτων όλων των εργαζομένων.
Τους προσέλαβαν ως συμβασιούχους, γιατί η πολιτική των κυβερνήσεων απαγόρευσε τις μόνιμες προσλήψεις εργατοτεχνικού προσωπικού στους δήμους από το 2011.
Η πρόσφατη απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου, που κρίνει ως παράνομες τις ανανεώσεις των συμβάσεων τους έως τα τέλη του 2017 και την πληρωμή τους, ανοίγει διάπλατα την πόρτα για την απόλυση των χιλιάδων εργαζομένων που εργάζονται στις υπηρεσίες της καθαριότητας, του ηλεκτροφωτισμού, του πρασίνου, των κοιμητηρίων. Ανοίγει διάπλατα την πόρτα για να οδηγηθούν οι υπηρεσίες αυτές των δήμων σε πλήρες αδιέξοδο, σε αδυναμία λειτουργίας. Σύμφωνα με τη νομοθεσία οι δήμαρχοι μπορούν να ιδιωτικοποιούν τις υπηρεσίες αυτές με πρόσχημα την έλλειψη προσωπικού. Αποτέλεσμα θα είναι οι υπηρεσίες αυτές να γίνουν βορά στα χέρια των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.
Απαιτούμε από την κυβέρνηση:
Καμία Απόλυση! Να μετατραπούν τώρα οι συμβάσεις όλων των εργαζομένων σε αορίστου χρόνου
Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους και όλες με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα
Αθήνα, 18.5.2017
Το Γραφείο Τύπου της ΟΓΕ