ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ

Μία ακόμα παγκόσμια ημέρα? Σκέψου! Ένα λουλούδι για την αγαπημένη σου μανούλα φτάνει για να τιμήσεις την μέρα αυτή?
Όχι λοιπόν. Σκέψου ότι σήμερα, το 2014, περί τις 800 γυναίκες χάνουν τη ζωή τους πάνω στον τοκετό. Σκέψου ότι η παιδική θνησιμότητα στην Ελλάδα μας αυξήθηκε κατά 25,1%, κάνοντας τόσες γυναίκες-μανούλες να θρηνούν για την μεγαλύτερη απώλεια της ζωής τους. Σκέψου ότι μητέρες βλέπουν, ανήμπορες, τα παιδιά τους να λυποθυμούν στα σχολεία από ασιτία, μητέρες να μην μπορούν να εμβολιάσουν τα παιδιά τους. Μητέρες που βλέπουν τα παιδιά τους να πέφτουν στην κατάθλιψη γιατί δεν μπορούν να βρούν δουλειά, δεν μπορούν να σχεδιάσουν το μέλλον τους, δεν μπορούν να ονειρευτούν. Κι ακόμη, μάνες από τα πέρατα του κόσμου που κουβαλάνε τα παιδάκια τους προσπαθώντας μέσα από φοβερά αντίξοες συνθήκες να τους προσφέρουν την δυνατότητα για ζωή μακριά από την φρίκη της χώρας καταγωγής τους και πολλές φορές να μην καταφέρνουν να φτάσουν στον προορισμό-παράδεισο που ονειρεύτηκαν να βρεθούν.
Μάνες, εδώ κι αλλού! Που αγωνίζονται να αναγνωριστεί ότι η μητρότητα έχει κοινωνική αξία και δεν είναι κόστος όπως θέλει να την βλέπει το υπάρχον σύστημα. Αντ’ αυτού κόβουν τα επιδόματα μητρότητας, σε στέλνουν να γεννήσεις στο σπίτι σου, σε απολύουν από τη δουλειά σου αν μείνει έγκυος ή δεν σε προσλαμβάνουν αν έχεις μικρά παιδιά γιατί υπάρχει η πιθανότητα να λείπεις από την εργασία σου αν αρρωστήσουν, αν πρέπει να πας στο σχολείο κ.λ.π.
Ναι, αγαπάμε και τιμάμε τις μητέρες μας, για όσα μας πρόσφεραν, για όσα μας έμαθαν, για την αγάπη χωρίς όρια που μας έδοσαν, για την ζεστή αγκαλιά τους, για τα «μη» τους που ακούμε ακόμα στα αυτιά μας, για την μυρωδιά από τα κουλουράκια που ψήνανε να πάρουμε μαζί μας στο σχολείο, γι’ αυτό το ιδιαίτερο βλέμμα της κάθε μιάς τους όταν έπεφτε επάνω μας… Εγώ θα έλεγα και γιατί όσο μεγαλώνουμε τους μοιάζουμε (μη μου πείτε όχι)!.
Όμως, φίλες , δεν φτάνει μόνο αυτό. Αυτό είναι από εμάς σ’ αυτές. Η ΜΗΤΡΟΤΗΤΑ και οι ανάγκες μιας μάνας σήμερα δεν καλύπτονται επειδή εμείς θα δώσουμε ένα λουλούδι στη δική μας μητέρα. Πρέπει να παλέψουμε, όλες μαζί, με επίγνωση του τι μας λείπει και τι πρέπει να έχουμε σαν μάνες.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s