Στη μνήμη του Γιάννη Ρίτσου

ritsosfalitsaeri-150x150

ritsosmikis-150x150Ένα από τα άγνωστα ποιήματα του Ρίτσου, που ψάρεψα από το επίσημο site του και όπως αναφέρεται είχε δημοσιευτεί το 1934 στον «Νέο Ριζοσπάστη», διάλεξα να τιμήσω την «αναχώρησή του» που έγινε σαν σήμερα.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΣΤΙΧΟΣ

ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΟΙ

Εσύ, εγώ: φελλοί στην τρικυμία.
Εμείς: φλόγες της ίδιας πυρκαγιάς.
κόσμος πλατύς, σκοπός, καρδιά μας: μία
κι οι πίκρες μας σπαθιά της Λευτεριάς.

Δεν ξέρουμε να κλαίμε, στη ματιά μας
τ’ όραμα λάμπει κόκκινης Αυγής’
λιώνουμε τον καημό μας στη φωτιά μας
κι οργή κερνούν τα χείλια της πληγής.

Το «χτες» της ιστορίας το δρόμο παίρνει
και πίσω του ακολουθάει ο κουρνιαχτός,
στις πλάτες μας η μνήμη του κι αν γέρνει
στο φως του όμως ο δρόμος ανοιχτός.

Ατράνταχτή μας δύναμη το Δίκιο.
Ό,τι δικό μας ξένο ήταν ως χτες
μα η στέρηση λοστός σε χέρι αντρίκιο
βιάζει όσες πόρτες μένουν σφαλιχτές.

Κυριαρχικά περνάμε και τραβάμε.
Όλοι για όλους. Νόμο και δεσμό
ζητάμε την Αγάπη που αγαπάμε
Κύτταρα εμείς στον ίδιο οργανισμό.

Η ζωή μας κλει τον Τάφο, κι απ΄ τη χτίση
τις ρυπαρές ξεφτάμε ζωγραφιές.
Έχει η καρδιά χαρές να καταχτήσει
κι ο νους ανυποψίαστες ομορφιές.

Γ. Σοστίρ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s